Perşembe, Mayıse 29, 2006 - MEZUNİYET -II-
Bi hatırlayalım nerde kalmıştık.... Bi otobüse bindik ama gittiği yerin yazdığı tabeladaki ismi ben sadece tarih derslerinden birinde duydum. Burda öyle bi mahalle olduğundan bile bîhaberiz... Hakkaten kendimize ne sözylesem boş!!!
Otobüs düz gitmesi gerekirken bi yerde sağa döndü. Sonra yeniden sol yeniden sağ derken baktık iş iyice saçmalaşmaya başladı biz de indik bi yerde. Hatırladıkça hala gülüyorum duruma. Biz orda o kıyafetlerle baya bi iğreti duruyorduk. Hele Berfu nun ayağının kabı :hehe: Yüpyüksek topuklu bir ayakkabı giymiş. Zaten ayağım ağrıdı diyip duruyordu. bi de böyle bişey olunca... eee ne demişler!! Akılsız başın cezasını ayaklar çekermiş. bi daha biner misin bilmediğin bi otobüse :D
nerde olduğumuz hakkında en ufak bi fikrimiz yoktu. sadece belli başlı yerler tahminen şöyle böyle diye bir tarafa gitmeye başladık. ama garip insanlar vardı. korkuyoruz da dedim ya orda baya iğreti duruyorduk. gidiyoruz gidiyoruz ama nereye? yolda bişeyler satan bi amca vardı. "mehmet yücel tesisleri nerde" dedik. düşündü düşündü "köyünü söyleseniz belki bileceğim ama çıkaramadım dedi" mehmet yücel diye bi adamı aradığımızı sanmış. " sağol amca dedik ama cidden korkmaya başladık çünkü mehmet yücelin bilinmeyecek kadar uzağında bir yerlerdeyiz :D {şimdi dinlediğim şarkı çok hüzünlü olmasa hala çok gülesim geliyor} berfu ayaklarının artık yanmaya başladığını söylemeye başladı. epey bi yürüdükten sonra işçi servisinden inen ve bize ordaki herkesten daha çok benzeyen bi hanım gördük ve ona sorduk. o da bilmiyodu mehmet yücel i ve biz artık gidebileceğimiz en son noktaya elmiştik. karşıya ormanımsı bişey çıktı. sonra bi önceki gün o sıcakta müdür beyin bizi yürütmesi sonucu gözlemlediğimiz yerleri düşündük.{hakkaten her şeyde varmış bir hayır} özel tekden kolejini söyleyince o hanım bizi aldı arkasına bi tarlalara filan götürdü. :çokkomik: ve berfu o yollarda bir karış topukla... { şu anda şarkı dinlemiyorum ve gülebilirim}
biz o taşlı tozlu yollarda yürüye yürüye bulduk sonunda mehmet yüceli ama toz toprak... Allah ım süper eğlenceliydi.
şimdi şunu dinliyorum:
boğazında düğümlenen hıçkırık olayım
unutma beni, unutama beni
gözlerinden damlayamayan gözyaşın olayım
unutma beni, unutama beni...
hüzünlendim ya! bu şarkıyı çok severim... ah be imam-hatibim.. aah ah!! seni unutablir miyim?...
ııı ıh... ayrılık yazılarını sevmiyorum. mezuniyet gecemiz de sonraki yazıda inşallah... saygılar sevgiler selamlar....
elKatibe:FuNgI
| 
